Joanikije Mićović, mitropolit Crkve Srbije, okarakterisao je značaj Mojkovačke bitke kao „veliku i slavnu epopeju našeg roda, koja je ponos ne samo grada Mojkovca i Crne Gore, nego i vaskolikog srpstva“. Toj zloupotrebi Mojkovačke bitke i njenom lažnom predstavljanju pridružio se Andrija Mandić, četnički vojvoda od Krnje Jele, riječima: „Odgojeni, školovani i živjeli uz kosovski zavjet, naši preci su u tu posljednju borbu išli kao i njihovi preci pet vjekova ranije. Znali su da se životi mogu izgubiti, ali čast, obraz i duša ne smiju. Upravo zato je Mojkovačka bitka upisana zlatnim slovima u istoriju - kao završno poglavlje jedne epske epohe stare Crne Gore, ali i kao zavjet budućim generacijama da sloboda nikada nije dar, već odgovornost“. Prije će biti kao zavjet da Crnogorci više nikada ne žrtvuju svoje živote za tuđe interese, za interese onih koji im rade o glavi. Mojkovačka bitka jeste herojska pobjeda crnogorske vojske protiv tri i po puta moćnije austrougarske vojske, mnogo bolje opremljene i sa mnogo moćnijom artiljerijom, ali je pozadina Mojkovačke bitke sve samo ne obmana oko nekakvog „vaskolikog srpstva“ i „kosovskog zavjeta“. Radi se o vrlo perfidnom pokušaju da se crnogorska vojska desetkuje, kako bi se ostvarili politički ciljevi Srbije i Crna Gora primorala na kapitulaciju. Ili, kako je to u dnevniku zapisao austrougarski general Stjepan Sarkotić, zapovjednik austro-ugarskih snaga na jugoistočnom frontu, nasljednik Oskara Poćoreka, da su predsjednik srpske vlade Nikola Pašić, visoki oficiri Božo Janković i Petar Pešić „planski radili na kapitulaciji Crne Gore“. „Pešić je izdao bratsku i savezničku zemlju, bratsku i savezničku vojsku koja ga je prihvatila sa povjerenjem“, zapisao je general Sarkotić. Inače, pod njegovom komandom je u Lovćenskoj operaciji poražena i okupirana Kraljevina Crna Gora, tako da ne treba sumnjati u njegovu iskrenost. <h2>PLAN ZA „OČAJAN POLOŽAJ“</h2> Za one koji ne znaju, srpski general Božo Janković i pukovnik Petar Pešić, koji ga je zamjenio, bili su na položaju načelnika Generalštaba crnogorske komande, po planu „zajedničke odbrane“ srpskog vojvode Radomira Putnika, uslovljenog od strane Rusije prijetnjom da Crna Gora neće dobiti pomoć u oružju ako ne pristane na taj plan. Po tom planu 2/3 crnogorske vojske je stacionirano u području Pljevalja, a ostatak ka hercegovačkoj granici i u odbranu Lovćena, prema Kotoru. Kada je, na početku rata, crnogorska vlada tražila pomoć francuske i engleske flote za oslobođenje Crnogorskog primorja, srpski državnici i diplomate su intervenisali kod saveznika da se obustavi ta pomoć. Premijer Srbije Pašić je insistirao: ako se „osvoji Kotor onda bi trebalo da ga okupira francuska vojska, a ne crnogorska“. Srpska Vrhovna komanda traži da crnogorske trupe budu prebačene na front prema Sarajevu. Viši francuski pomorski oficir Tomazi je kasnije rekao da bi balkansko ratište izgledalo sasvim drukčije, kao i djelovanje savezničke flote u Sredozemnom moru, da je Kotorski zaliv bio pod kontrolom Crne Gore.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260110200128_d115863b042cb5f21d89a460583132311584b4fd412cc5e359d16b3b1405e2d5.jpg" data-media-id="editor_0" data-image-id="20260110200128_d115863b042cb5f21d89a460583132311584b4fd412cc5e359d16b3b1405e2d5" data-rendition-name="original" width="504" height="280" loading="lazy" alt="Mojkovačka bitka"> <figcaption>Proglas Božo Janković(Photo: SJ)</figcaption> </figure>  Srpska vlada je zbog zauzimanja Skadra od strane crnogorske vojske 27. juna 1915. godine, protivno njenoj volji, kako bi što više otežala položaj crnogorske vlade u zemlji i kod saveznika, naredila generalu Jankoviću da podnese ostavku na položaj načelnika Crnogorske vrhovne komande. General Janković podnosi ostavku na dužnost načelnika štaba Vrhovne komande 26. juna 1914. godine, a na njegovo mjesto dolazi pukovnik Petar Pešić. Izvještavajući srpsku Vrhovnu komandu o reakciji diplomatskog kora na Cetinju povodom toga što je Crna Gora zauzela Skadar, pukovnik Pešić predlaže: „...Prema ovome, najbolji je trenutak (sada) da Srbija prekine veze sa Crnom Gorom! ... Međutim, ako naši interesi zahtevaju da se Crna Gora dovede u očajan položaj, bolje je koristiti drugu priliku a ne Skadar. Naprimer kad se kralj počne mešati u vojsci. Str.Pov O.Br. 16541 19.7.1915. Načelnik štaba, pukovnik Pešić“. Crna Gora jeste dovedena u „očajan položaj“ daljim djelovanjem Petra Pešića. Mojkovačka bitka je samo jedan u nizu poteza kojima je Pešić htio dovesti Crnu Goru do sloma. Deceniju nakon kapitulacije Crne Gore u svojim tekstovima u „Ratniku“, vojnom časopisu, u broju za novembar 1924, januar - februar 1925. godine („Crna Gora u Svetskom Ratu“), pukovnik Pešić je pravdao svoju naredbu da se „položaji na Tari imaju braniti najodsudnije i do poslednjeg čoveka“ time da je žrtvovao 4.000 crnogorskih života da od zarobljavanja spasi 80.000 vojnika koji su se povlačili kroz Albaniju. Međutim, to je oridinarna laž. <h2>UNIŠTAVANJE CRNOGORSKE VOJSKE</h2> Prema podacima srpske vojske već 4. januara 1916. godine, operacija povlačenja srpske vojske je završena i oko 80.000 srpskih vojnika se nalazi na prostoru Skadra, Drača i Tirane. Mojkovačka bitka se odigrala 6. i 7. januara 1916. godine, dakle kada se srpska vojska potpuno evakuisala! Petar Plamenac vidi u tome jasan cilj i piše u „Novoj Evropi“ iz 1926-te: „...Pašić je vidio u Skadru srbijansku vojsku svedenu na 80.000 ljudi, od kojih je onda još 20.000 pomrlo od fizičke iznemoglosti i u more bačeno. 10. decembra, na Cetinju, on je saznao od g. Pešića, svoga oruđa, da Crna Gora ima nedirnutih 53.000 vojnika, najboljih po hrabrosti u Evropi, koji bi, najedeni, obučeni i naoružani, vrijedili više od pruske garde. Pešić je tada ośetio da je ravnoteža poremećena; ali ovoga puta u korist Crne Gore, i uvidio je, da od ujedinjenja uz nestanak Crne Gore ne može biti ni govora“ ... Zato je bilo važno uništiti crnogorsku vojsku, što je i bila njegova misija, jer je teško povjerovati da je on to radio na svoju ruku.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260110200128_4970b9fc1b91de33463c746f845635fc172e1681a2c67deeaf9dcdde12521f5d.jpg" data-media-id="editor_1" data-image-id="20260110200128_4970b9fc1b91de33463c746f845635fc172e1681a2c67deeaf9dcdde12521f5d" data-rendition-name="original" width="2480" height="3508" loading="lazy" alt="Mojkovačka bitka"> <figcaption>Raspuštanje Crnogorske vojske(Photo: SJ)</figcaption> </figure>  To je najbolje objasnio sam pukovnik Pešić, u beogradskoj Pravdi 9. maja 1925, tada sa činom generala, obraćajući se svojim kritičarima, srpskim generalima, koji su ga optuživali da je svojim činjenjem uništio crnogorsku vojsku: „ .. jesu li ma kad razmišljali o tome kakva bi situacija bila za celokupan naš narod, da Kralj Nikola nije uputio Franji Josifu onu depešu, i da se je na Solunskom Frontu pored Srpske Vrhovne Komande našla i Crnogorska Vrhovna Komanda, a po proboju ovoga fronta i ulaska u Otadžbinu pored Kralja Petra i Kralj Nikola“.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260110200128_8e804306dbb15abe492ae61e7250e56ae9ff8a2a249bcaaeaca204e6a0124a0f.jpg" data-media-id="editor_2" data-image-id="20260110200128_8e804306dbb15abe492ae61e7250e56ae9ff8a2a249bcaaeaca204e6a0124a0f" data-rendition-name="original" width="960" height="1369" loading="lazy" alt="Mojkovačka bitka"> <figcaption>Intervju generala Janka Vukotića „Jutarnjem listu“(Photo: SJ)</figcaption> </figure>  &nbsp;Skadar, 1916. godina - izvod iz telegrama Nikole Pašića regentu Aleksandru Karađorđeviću o stanju i vojno-političkoj situaciji: „Srbija trenutno gubi rat protiv Austrije, ali za sva vremena dobija rat protiv Crne Gore“! Mojkovička bitka uopšte nije pominjana nakon Prvog svjetskog rata. Istoričar i rektor Beogradskog univerziteta dr Vladimir Ćorović je o učešću Crne Gore u Prvom svjetskom ratu napisao: „Crna Gora se za vreme ovoga sloma Srbije držala veoma bedno. Njena vojska se uopšte, za čitavo vreme ovoga rata, nije istakla nijednom sjajnom pobedom…&nbsp; Jedna ružna ljaga u njenoj novijoj istoriji biće žensko upuštanje Lovćena, koji je mada sa onako vladajućim položajem, zauzet od Austrijanaca, sa manje žrtava nego ma koje mačvansko selo“… Mojkovačka bitka je bila na neki način prokazana i prećutana u državi za koju je žrtvovana crnogorska vojska - Kraljevini SHS, kasnije Kraljevini Jugoslaviji, sve do 1940. godine kada je obilježena u organizaciji Sokolskog saveza. Bivši crnogorski ministar spoljnih poslova, dr Pero Šoć piše u listu Vreme, od 1. septembra 1940. godine: „Tek tada Crna Gora je tad ubrala nove lovorike. Bitka na Mojkovcu sastavni je dio lanca slave koji se vjekovima kovao u Crnoj Gori. Ona je blistavi primjer najvećeg herojstva i samopožrtvovanja. Tom bitkom ispisane su zlatne i nenadmašive stranice u istoriji ratovanja, nacije i svijeta“… <h2>PEŠIĆ PREVARIO VUKOTIĆA</h2> General Janko Vukotić dao je intervju „Jutarnjem listu“ 1. aprila 1918. godine, koji prenose „Cetinjske novine“ 11. aprila: „Od 22. augusta 1914. pa sve do 17. januara 1916. godine bio sam isključivo komandant sandžačke crnogorske vojske. Načelnici štaba vrhovne komande ... bili su: srpski general Boža Janković od 22. augusta 1914, pa do zauzeća Skadra 1915. godine, a tad ga je zamijenio njegov dotadašnji pomoćnik srpski generalštabni pukovnik Petar Pešić, koji je ostao načelnikom štaba sve do 17. januara 1916. ... Pukovnik Pešić napustio je Crnu Goru 17. ili 18. januara 1916, i na odlasku mi saopštio, da ga, po kraljevoj naredbi, imam zamjeniti u dužnosti ... Primiv na ovaj način dužnost načelnika štaba, a računajući, da će srpska vojska, kao što mi je rekao pukovnik Pešić, u dovoljnoj snazi zauzeti odbrambene položaje duž Bojane i oko Skadra, te meni i mojoj vojsci osigurati jedinu odstupnicu preko Skadra, ja sam odmah, po odobrenju kralja Nikole, izdao naređenje čitavoj crnogorskoj vojsci - od koje se skoro veći dio nalazio duž rijeke Tare i Lima i na hercegovačkoj granici - da odstupi pravcem na Podgoricu, odatle ćemo preko Skadra za Albaniju. Kralj Nikola je otputovao iz Podgorice 19. januara u Skadar, a 20. januara iz Skadra dalje. Iste večeri nastupile su austru-ugarske čete, ni od koga nesmetane, uz rijeku Bojanu, a śutra dan, 21. januara, ušle su u Skadar, i tako nam preśekle jedinu moguću odstupnicu prije, nego je i jedan moj vojnik od hercegovačkog odreda ili sandžačke vojske stigao u Podgoricu“. I zaista, naređenja su izdata „čitavoj vojsci“, kako kaže Vukotić. Postoje brojni primjerci u arhivama.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260110200128_8c3ed6c91444b81df0b1f2fc6587b5ed761b467c39dab9b1ad145a164e1cfc2b.jpg" data-media-id="editor_3" data-image-id="20260110200128_8c3ed6c91444b81df0b1f2fc6587b5ed761b467c39dab9b1ad145a164e1cfc2b" data-rendition-name="original" width="1086" height="1579" loading="lazy" alt="Mojkovačka bitka"> <figcaption>Obraćanje Petra Pešića u beogradskoj Pravdi(Photo: SJ)</figcaption> </figure>  Ako ne vjerujete meni da je Mojkovačka bitka samo dio sramne uloge pukovnika Petra Pešića kao načelnika Generalštaba crnogorske vojske, hoćete li vjerovati generalu Janku Vukotiću da ga je Petar Pešić izigrao, prevarivši ga da će obezbjediti povlačenje crnogorske vojske držanjem dolinom Bojane? Nemate što slaviti, gospodo! Pogotovu ne mahati srpstvom i kosovskim bojem, jer se radi o klasičnoj namjeri da se uništi Crna Gora kao država, zacrtano Niškom deklaracijom 1914. i Krfskom deklaracijom avgusta 1917. godine, što je konačno i ostvareno krajem 1918. nelegalnom i revolucionarnom Podgoričkom skupštinom, dijelom beogradskih slugu u Crnoj Gori, pod rukovodećom palicom beogradskih agenata i neviđenim nasiljem i mržnjom prema Crnogorcima. A sluga nikad nije falilo u Crnoj Gori potonjih dva stoljeća. I što je najgore, ponose se time.

Slobodan Jovanović

original

viewImage

baseImage

610x380

500x500

400x240

400x203

1250x600

1084x550

thumbnail

Dosta je laži Crkve Srbije i Andrije Mandića

Mir i sloboda su najskuplje vrijednosti koje imamo, poručio je predsjednik Crne Gore Jakov Milatović povodom 110 godina od Mojkovačke bitke.
Milatović je na Fejsbuku objavio da za njega taj datum ima i duboko lično značenje.&nbsp;
- Moj pradjed bio je učesnik Mojkovačke bitke, jedan od onih ljudi koji su, u snijegu i studeni, stali u odbranu časti, slobode i savezništva - naveo je Milatović.
Zato, kako je kazao, Mojkovačka bitka za njega nije samo dio istorijskog, već i porodičnog sjećanja.&nbsp;
- Ta žrtva nas danas obavezuje da pamtimo bez podjela, sa pijetetom i odgovornošću, svjesni da su mir i sloboda najskuplje vrijednosti koje imamo - poručio je Milatović.

Portal ETV

Milatović: Mir i sloboda najskuplje vrijednosti koje imamo

Odgojeni, školovani i živjeli uz kosovski zavjet, naši preci su u tu poslednju borbu išli kao i njihovi preci pet vjekova ranije. Znali su da se životi mogu izgubiti, ali čast, obraz i duša ne smiju - poručio je predsjednik Skupštine Crne Gore i lider Nove srpske demokratije (NSD) Andrija Mandić na svečanosti povodom 110 godina od Mojkovačke bitke i Dana opštine Mojkovac. Upravo zato je Mojkovačka bitka, kaže on, upisana zlatnim slovima u istoriju. - Kao završno poglavlje jedne epske epohe stare Crne Gore, ali i kao zavjet budućim generacijama da sloboda nikada nije dar, već odgovornost. Danas, 110 godina kasnije, naša obaveza je drugačija, ali nije manje važna. Mi danas slobodu ne moramo da branimo oružjem, već radom, znanjem, jedinstvom i vizijom. Sjever Crne Gore, a posebno Mojkovac, moraju ponovo postati prostori nade, ostanka i razvoja“ – naglasio je Mandić. Obraćajući se prisutnima istakao je da mu je čast i privilegija da i ove godine bude u Mojkovcu, gradu duboko ukorijenjenom u istoriji našeg naroda, gradu čije ime ne pripada samo geografiji, već i samom temelju našeg nacionalnog pamćenja. - Ovoga puta okupili smo se u posebnom trenutku - da zajedno obilježimo Dan opštine Mojkovac, ali i veliki jubilej, 110 godina od Mojkovačke bitke, jednog od najslavnijih, ali ujedno i najtragičnijih trenutaka naše istorije - istakao je Mandić. Dodao je da je prije nego što se pridružio ovoj svečanosti, položio vijence na spomenike brigadiru Milošu Dragišinom Medenici i Junacima Mojkovačke bitke, dodavši da to nijesu bili samo činovi protokola, već veliki naklon pred žrtvom, hrabrošću i časti onih koji su "u presudnim trenucima istorije one slavne Kraljevine Crne Gore znali šta znači služiti otadžbini i kolika je cijena obraza naše zemlje i našeg naroda".  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260108150152_a91a7c2ddd9e91b2e338917d7dfcb8bd490937d2b4eacf8b4b0d0b287b86f7ee.jpg" data-media-id="editor_0" data-image-id="20260108150152_a91a7c2ddd9e91b2e338917d7dfcb8bd490937d2b4eacf8b4b0d0b287b86f7ee" data-rendition-name="original" width="640" height="426" loading="lazy" alt="Mandić polaže vijence"> <figcaption>Foto: Skupština Crne Gore</figcaption> </figure>  - Istorija Mojkovca mnogo je starija od te slavne bitke. Na ovim prostorima, u srednjem vijeku, kralj Stefan Uroš I Nemanjić osnovao je Brskovo - jedan od najznačajnijih gradova tadašnje srpske države, ekonomski centar, rudarsko i trgovačko središte, mjesto gdje je kovan novac koji je bio priznat širom Evrope. Taj rani ekonomski procvat nije bio slučajan: on je nastao iz znanja, rada i otvorenosti prema novim vještinama i ljudima, što je lekcija koja je i danas dragocjena - rekao je Mandić. On je istakao da je kroz vjekove, Mojkovac više puta bio mjesto gdje se istorija stvara, dodavši da su ovdje Kolašinska i Durmitorska brigada prve ušle na teritoriju Otomanske turske 8. oktobra 1912. godine i da je tim činom otpočeo Prvi balkanski rat kojim je posle više vjekova ta moćna carevina izbačena sa evropskog kontinenta. - Te iste brigade na čelu sa serdarom Jankom Vukotićem su ovdje na Božić 1916. godine postale simbol žrtve koja nadilazi vojnu pobjedu, simbol bratske ljubavi, vjere i odanosti. U toj se bici nije branila samo linija fronta, već i obraz, savjest, čast i istorijsko dostojanstvo dvije stare evropske države i kraljevine - Crne Gore i Srbije - rekao je Mandić zaključivši da "ako je bitka na Carevom lazu 1715. godine bila prva velika bitka stare petrovićevske Crne Gore, Mojkovačka bitka 1916. godine je bila njena poslednja". On je dodao da je zato važno da istorijsko pamćenje ne bude teret, već snaga. - Da primjeri nekadašnjeg ekonomskog uspona i velike istorije budu inspiracija za novi razvoj - za investicije, infrastrukturu, skijališta, turizam, nova radna mjesta, bolji životni standard, te da država mora biti snažan partner Mojkovcu, i da vjeruje da mlado rukovodstvo ove opštine ima energiju i volju da te prilike pretvori u stvarnost. Danas se krećemo kao zajednica utabanim i provjerenim putevima demokratije, radimo ono što su istorijski provjereni narodi uradili u svojim državama. Taj put nam otvara neslućene mogućnosti jer ništa tu nije suprotno našoj tradiciji i osjećaju za slobodu - rekao je on.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260108150156_8ba1569d06252d13b8efb8697dc95d0ba85ccf68c92eab7862e580cb6b1499f1.jpg" data-media-id="editor_1" data-image-id="20260108150156_8ba1569d06252d13b8efb8697dc95d0ba85ccf68c92eab7862e580cb6b1499f1" data-rendition-name="original" width="2048" height="1292" loading="lazy" alt="Mandić i Porfirije"> <figcaption>Sa svečanosti(Photo: Skupština Crne Gore)</figcaption> </figure>  Mojkovac i sjever Crne Gore imaju, kaže Mandić, sa čim da uđu u Evropsku uniju i uspravne kičme stanu pored bilo kojeg srednjovjekovnog evropskog grada znajući da naša prirodna bogatstava, kulturno nasleđe, vojnička slava, vrijedni, marljivi i pošteni ljudi zaslužuju srećni i bogati život kao što već imaju oni. - Mojkovac je kroz istoriju znao da bude bastion i da nas sve sačuva kada je bilo najteže. Danas je vrijeme da krene naprijed. Sa ponosom na prošlost, sa odgovornošću u sadašnjosti i sa vjerom u budućnost. U toj vjeri, želim vam srećan Dan opštine, neka nam je sa srećom ovaj veliki jubilej 110 godina od Mojkovačke bitke uz želju da Mojkovac i dalje bude svjetionik časti, slobode i nade - za naš narod, za našu zemlju, za sve nas! - zaključio je Mandić.

Mandić: Odgojeni, školovani i živjeli uz kosovski zavjet, naši preci su u borbu išli kao i njihovi - znajući da se životi mogu izgubiti, ali ne i čast, obraz i duša

Organizator očito očekuje da se Crnogorci ponovu žrtvuju za tuđe interese, ovoga puta ne na Mojkovcu, nego da se odupru ulasku zemlje u EU - kazali su iz Crnogorske stranke u osnivanju povodom obilježavanja Mojkovačke bitke 10. januara u hramu Hristovog Vaskrsenja u Podgorici.
Kako navode u saopš'tenju, ovogodišnja manifestacija "organizuje se sa zadnjim namjerama".&nbsp;
- Cijelim naslovom manisfestacije "Da svak prizna Srbo-Crnogorcu za odsudnu bitku na Mojkovcu" organizator nemušto traži priznanje, očito od srpskih zvaničnika i srpske nauke, za uzaludnu crnogorsku žrtvu položenu na Mojkovcu, na Božić 1916. godine. Do te bitke srpska nauka i povjesničari ne drže; srpske trupe su već bila stigle u Skadar i luku San Đovni di Medua. Zato se u vezi nje s Crnogorcima izrugaju rečenicom: "Ko vas je terao da se bijete". Preoblikovan u lisicu s vučjom kožom organizator podlački podilazi etničkim Crnogorcima, jednačeći dva naroda složenicom Srbo-Crnogorci, tako i indirektno priznajući postojanje etničkih Crnogoraca - kazali su iz Crnogorske stranke u osnivanju.&nbsp;
Poznato je, kako navode, da je crnogorsku vojsku na Mojkovcu, planirano iz Beograda, namjerno žrtvovao načelnik Vrhovne komande crnogorske vojske, srpski pukovnik Pešić.&nbsp;
- Cilj im je bio da je potpuno unište u sudaru s premoćnim austorugarskim trupama, kao oružanu smetnju izlasku Srbije na more, ili bar zadrže, i spriječe da se na vrijeme povuče sa srpskom vojskom u Grčku. Junake s Mojkovca nijesu mogli uništiti, nego su crnogorsku vojsku spriječili da se na vrijeme povuče iz zemlje. Tako se u Solunu, kako se falio tom ličnom zaslugom isti Pešić, nijesu “našla dva kralja u oslobođenoj zemlji” - piše u saopštenju.&nbsp;
Posljedično, kako dodaju, 1918. godine, Crna Gora i Crnogorska pravoslavna crkva, lišene zaštite crnogorske vojske i vrhovnoga komadanta kralja Nikole, postale su plijen pohlepne beogradske oligarhije - anektirane su.&nbsp;
- Dovoljno nas je da se odupremo politici preoblikovanja povijesti, koja vodi preoblikovanju politike u korist stranih sila - poručili su iz Crnogorske stranke u osnivanju.

Crnogorska stranka o obilježavanju Mojkovačke bitke u hramu Hristovog vaskrsenja: Ovogodišnja manifestacija organizuje se sa zadnjim namjerama

Centar za građanska prava saopštio je da pokušaji pojedinih vjerskih institucija da, kako navode, reinterpretiraju i obilježavaju Mojkovačku bitku na osnovu „izmišljenih ili iskrivljenih činjenica“ ne predstavljaju dostojno obilježavanje, već skrnavljenje žrtve crnogorskih junaka.
U saopštenju se ističe da se na Mojkovcu borila isključivo crnogorska vojska, sa ciljem da obezbijedi odstupnicu, odnosno povlačenje više od 90.000 vojnika srbijanske vojske prema Grčkoj.
– Na Mojkovcu nije Srbin branio Crnogorca, već je Crnogorac junački branio odstupnicu, dok se srbijanska vojska povlačila. Ta bitka nije vođena radi tuđe slave, već radi časti, obaveze i riječi date saveznicima – navodi se u saopštenju.
Iz Centra podsjećaju i na ulogu Crne Gore u Drugom balkanskom ratu, navodeći da pobjeda u Bitki na Bregalnici 1913. godine ne bi bila moguća bez angažmana crnogorske divizije od 12.802 vojnika, koju je uputila tadašnja crnogorska vlada.
– To nije mišljenje, već istorijski dokumentovan fakt, zabilježen u vojnim izvještajima. Upravo zato se ti podaci često prećutkuju – poručuju iz Centra za građanska prava.
U saopštenju se navodi i da Mojkovačka bitka ne može biti predmet proizvoljnog „prepravljanja“, te da, kako ističu, „Mojkovcu ne trebaju ni popovi ni obredi onih koji ne priznaju crnogorsku naciju i državu“.
Istovremeno, iz Centra poručuju da su, prema njihovoj ocjeni, crnogorske žrtve sa Mojkovca „istorijski potvrđene i simbolički osnažene“ obnovom crnogorske nezavisnosti 21. maja 2006. godine.
– Koliko god se trudili da lažu, izmišljaju i izvrću činjenice, crnogorsku istoriju ne mogu prisvojiti oni koji nikada nijesu imali dostojanstvo da je nose. Crna Gora je vječna dok ima čuvare istine – zaključuje se u saopštenju.

CGP: Pokušaji revizije Mojkovačke bitke predstavljaju skrnavljenje crnogorske žrtve

Danas se sjećamo naših predaka, kako bismo prenijeli priču o slavnim precima i našim potomcima. Znamo ko smo, ali i znamo gdje treba da idemo - poručio je predsjednik Crne Gore Jakov Milatović tokom zvanične posjete opštini Mojkovac gdje je položio vijenac na spomenik junacima Mojkovačke bitke.
On je zajedno sa predsjednikom opštine Veskom Delićem odao počast njihovoj hrabrosti i žrtvi.
- Danas imam veliko zadovoljstvo da sam u zvaničnoj posjeti Opštini Mojkovac. Prva moja zvanična posjeta kao predsjednika države, koju započinjem upravo ovdje, kod spomenika u slavu Mojkovačke bitke. Ovdje sam danas kao predsjednik, ali i kao ponosni potomak jednog od učesnika Mojkovačke bitke. Moj prađed je sa 16 godina ovdje učestvovao i opjevan u jednoj pjesmi, koja kaže da “dok je bojne njive i Mojkovca, pričaće se za tog Crnogorca i Sokola, Vukčevića Anta, koji branjaše Mojkovačka vrata” - naveo je Milatović.
Crna Gora je, naglašava on, danas na svom putu ka punopravnom članstvu u Evropskoj uniji, i upravo sam danas došao u jednu od naših sjevernih opština da zajedno sa rukovodstvom Opštine Mojkovac razgovaram o infrastrukturnim projektima, o razvoju ove naše važne opštine, da razgovaram sa građanima Mojkovca, zato što treba da dodatno brinemo i da dodatno stavimo u fokus i naš sjever.

Milatović položio vijenac na spomenik junacima Mojkovačke bitke: Znamo ko smo i gdje treba da idemo

Ovaj bratski sastanak je od velike važnosti za snaženje odnosa između dvije najbliže zemlje u regionu - Srbije i Crne Gore, a bolju zajedničku budućnost moramo graditi na osnovima zdrave ekonomije, saradnje na svim nivoima i bolje infrastrukturne povezanosti - ocijenio je predsjednik Skupštine Crne Gore Andrija Mandić na sastanku sa premijerom Srbije Milošem Vučevićem i predsjednikom Opštine Mojkovac Veskom Delićem. Sagovornici su, kako se navodi u saopštenju, na sastanku razgovarali o brojnim projektima Opštine Mojkovac, prvenstveno Memorijalnom centra posvećenog Mojkovačkoj bici, kao i kompleksu replike srednjevijekovnog grada Brskova.  <figure> <img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20250108160112_75f4c3bbf359756a824df6e78b8a0b272e2be22e25bfbc616ff037f23d70fbda.jpg" data-media-id="editor_0" data-image-id="20250108160112_75f4c3bbf359756a824df6e78b8a0b272e2be22e25bfbc616ff037f23d70fbda" data-rendition-name="original" width="1920" height="1280" loading="lazy" alt="Vučević i Mandić"> </figure>  - Mandić i Vučević razgovarali su i o kapitalnim infrastrukturnim projektima - autoputu Bar-Beograd , rekonstrukciji pruge Beograd-Bar u Crnoj Gori, kao i valorizaciji Luke Bar u narednom periodu - kazali su iz Skupštine Crne Gore. Sagovornici su se saglasili da bi izgradnju dionice koja bi spojila Andrijevicu i Duge Poljane na međunarodnom tenderu poželjno bilo predstaviti kao zajednički projekat Crne Gore i Srbije.

Mandić sa Vučevićem: Bratski sastanak od velike važnosti za snaženje odnosa između Srbije i Crne Gore

Norveška princeza Mete-Marit izvinila se danas zbog svog prijateljstva sa Džefrijem Epstinom, nakon što su prošle sedmice objavljeni dokumenti iz istrage koji su otkrili opsežnu komunikaciju između nje i osuđenog seksualnog prestupnika.
U pisanoj izjavi na zvaničnom sajtu norveške kraljevske porodice, Mete-Marit je istakla da razumije snažnu reakciju javnosti na ove informacije, naglašavajući da se nalazi u veoma teškoj situaciji.
- Želim da uputim duboko izvinjenje zbog svog prijateljstva sa Džefrijem Epstinom. Važno mi je da se izvinim svima koje sam razočarala. Neki od sadržaja poruka između Epstina i mene ne odražavaju osobu kakva želim da budem - navodi se u poruci Mete-Marit.
Ona se takođe izvinila zbog situacije u kojoj se našla kraljevska porodica, naročito kralj Harald i kraljica Sonja, naglasivši da joj je žao što je svojim postupcima dovela do toga.
Kraljevski dvor je saopštio da Mete-Marit trenutno ne može da pruži detaljnije objašnjenje, ali da se nada da će javnost razumjeti njenu potrebu za vremenom „kako bi se emocionalno oporavila".
Novi dokumenti u vezi s Epstinom, koje je američko Ministarstvo pravde objavilo prošle sedmice, uključuju opsežnu prepisku između Mete-Marit i Epstina, vođenu nakon što je on 2008. godine proglašen krivim za seksualne zločine nad djecom.
Mete-Marit, supruga prijestolonaslednika Hakona, sina kralja Haralda, već se jednom izvinila zbog održavanja kontakata s Epstinom, navodeći da je u tome pokazala lošu procjenu.
Norveški premijer je u ponedjeljak rekao da bi princeza, kao i drugi istaknuti Norvežani koji se pominju u najnovijim objavljenim Epstinovim dokumentima, trebalo da pruže više detalja o svom odnosu s njim.
To nije jedini problem norveške kraljevske porodice. Marijus, sin Mete-Marit iz veze koja je prethodila njenom braku s Hakonom, trenutno je na suđenju zbog optužbi za silovanje i porodično nasilje.

Norveška princeza se izvinila "svima koje je razočarala" zbog prijateljstva sa Epstinom

Građanski aktivista iz Pljevalja Pavle Čolović koji je organizovao proteste u ovom gradu, nakon što je Termoelektrana u toku ekološke rekonstrukcije puštena u probni rad, a poslije svega petnaestak dana zagađenje vazduha došlo do rekordnih mjernih jedinica, oglasio se noćas na društvenoj mreži Fejsbuk, poručujući da je današnje priznanje čelnika Elektroprivrede, da „drastično smanjenje emisija sumpor-dioksida predstavlja ključni korak ka smanjenju hroničnih respiratornih i kardiovaskularnih oboljenja“. Ovo je, napisao je on, mala pobjeda hrabrih ljudi nad sistemom koji je godinama govorio da je dim – magla, a bolest – slučajnost.  <figure><img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260206220220_751f10835fba25ca3ec56c3761af8c0bfc3dc8a07e48ab35c53a6a6576aea6ba.webp" data-media-id="editor_0" data-image-id="20260206220220_751f10835fba25ca3ec56c3761af8c0bfc3dc8a07e48ab35c53a6a6576aea6ba" data-rendition-name="original" width="1536" height="1152" loading="lazy" alt="protest"><figcaption>Protest u Pljevljima u decembru prošle godine</figcaption></figure>  - Jedan naš voljeni doktor, u decembru, stao je u odbranu Termoelektrane Pljevlja i vodio kampanju protiv nas organizatora protesta. Demantovao je svoje kolege doktore, pedijatre, kardiologe, umanjivao veze između zagađenja i kardiovaskularnih i respiratornih oboljenja sa radom Termoelektrane Pljevlja. Govorio je ono što je tada odgovaralo moćnima iz elektroenergetskog sektora. A danas? Danas su ga čelni ljudi Elektroprivreda Crne Gore ostavili samog. Izdali su ga bez riječi, bez objašnjenja – pod pritiskom Evropske unije, standarda i dolaska onih koji ne gledaju kroz prste, već u brojke. Hvala gospodine Satler )šef Delegacije EU u Crnoj Gori p.a) – napisao je Čolović. Podsjeto je na današnje saopštenje EPCG: „Ostvareni rezultati imaju izuzetan i dugoročni značaj za zdravlje građana Pljevalja, jer drastično smanjenje emisija sumpor-dioksida predstavlja ključni korak ka smanjenju hroničnih respiratornih i kardiovaskularnih oboljenja, unapređenju kvaliteta života i stvaranju zdravijeg životnog okruženja za sadašnje i buduće generacije“.  <figure><img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260206220220_c00debfdbe9cb95eea91b1dd75c087f3a1fabff1e7f9cfdbd23ec96e0693a16f.webp" data-media-id="editor_1" data-image-id="20260206220220_c00debfdbe9cb95eea91b1dd75c087f3a1fabff1e7f9cfdbd23ec96e0693a16f" data-rendition-name="original" width="720" height="613" loading="lazy" alt="magla"><figcaption>Pljevlja u magli zagađenog vazduha</figcaption></figure>  - Napokon su brojke progovorile. I više se ne mogu sakriti. Ovo nije kraj borbe, ali jeste dokaz da nismo bili ludi, da nismo izmišljali, da nismo „politizovali zdravlje“ nego da smo se borili protiv zagađenja. Ovo je dokaz da se istina može gurati godinama pod tepih, ali da se jednom mora provjetriti, jer ničija ne gori do zore. Pljevlja nijesu tražila čudo. Tražila su da se diše po evropskim standardima. Tražila su ono što je svuda normalno, a kod nas proglašavano za napad. Hoćemo čistu vodu, zdrav vazduh I slobodu. Danas znamo: borba je bila ispravna, pritisak je imao smisla i EPCG je morala da popusti – poručio je on. Ovo je, istakao je, mala pobjeda građana i „velika opomena svima koji misle da će institucije vječno braniti dim, a ne ljude“. - Borba traje. Ali prvi put – ne dišemo samo dim, već i nadu. Hvala svim evropskim zvaničnicima koji su odgovorili na naša javna pisma i email poruke i krenuli u pritisak na EPCG – zaključio je Čolović. Termoelektrana Pljevlja danas je u probni rad puštila sistem za odsumporavanje dimnih gasova (DeSOx), čime je, kako su saopštili iz EPCG, ostvaren jedan od najznačajnijih ekoloških iskoraka u radu ovog energetskog objekta.  <figure><img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260206220224_470c453674cae0baf6c3e4b4993e4d4cbde84714e30fd33aa5283cb961c951a0.jpg" data-media-id="editor_2" data-image-id="20260206220224_470c453674cae0baf6c3e4b4993e4d4cbde84714e30fd33aa5283cb961c951a0" data-rendition-name="original" width="698" height="595" loading="lazy" alt="grbović"><figcaption>Direktor pljevaljske bolnice Saša Grbović</figcaption></figure>  Saopštili su i da su prva mjerenja sumpornih oksida SOx pokazala da su vrijednosti emisija bolje od projektovanih. - Prema inicijalnim mjerenjima, koncentracija SO₂ na izlazu iz postrojenja svedena je na oko 61 mg/m³, što predstavlja višestruko niži nivo u odnosu na ranije vrijednosti emisija, koje su u martu 2025. godine iznosile oko 4.544 mg/m³, odnosno poslije adaptacije kotla i dimnjaka 3.249 mg/m³ u decembru 2025. godine, što jasno potvrđuje visoku efikasnost sistema – saopšteno je iz EPCG. Termoelektrana puštena je u probni rad 30. novembra prošle godine, nakon osam mjeseci ekološke rekonstrukcije, a poslije svega petnaestak dana stanje vazduha u Pljevljima bilo je alarmantno. Iz Elektroprivrede su kategorično odbacili tvrdnje da je Termoelektrana odgovorna za zagađenje, iako su priznali da je probni rad počeo bez postrojenja za odsumporavanje i denitrifikaciju. Čak su 24. decembra pozvali „sve relevantne činioce, predstavnike državnih i lokalnih organa i institucija, kao i predstavnike nevladinog sektora kojima je u fokusu očuvanje životne sredine i održivi razvoj da zaustave i spriječe ničim izazvanu hajku usmjerenu na tu kompaniju i TE Pljevlja“. U decembru su organizovani protesti u gradu, a burno je reagovao i predsjednik Opštine Dario Vraneš i ušao u otvoreni sukob sa čelnicima Elektroprivrede, a o situaciji u Pljevljima raspravljalo se i u Skupštini Crne Gore. Koncem decembra organizovano je i kontrolno saslušanje čelnika Elektroprivrede i resornih ministara.  <figure><img src="https://publisher-publish.s3.eu-central-1.amazonaws.com/pb-etv/swp/8p72gy/media/20260206220224_8cdc775de1ea09a194275288b50f6b8c77c49cd71bf08179e1b693a7b903ac0f.jpg" data-media-id="editor_3" data-image-id="20260206220224_8cdc775de1ea09a194275288b50f6b8c77c49cd71bf08179e1b693a7b903ac0f" data-rendition-name="original" width="1200" height="895" loading="lazy" alt="termoelektrana"><figcaption>Termoelektrana Pljevlja</figcaption></figure>  U odbranu Termoelektrane, a protiv građana koji su organizovali proteste, tada je stao i dikrektor Opšte bolnice Pljevlja Saša Grbović koji je na svom Fejsbuk profilu napisao: „Branio sam ovaj grad od vas koji ste ćutali trideset godina!!! Ili ste u mišijim rupama čekali da vam ŠEF odobri da kažete nešta. Bez ličnosti i bez duše!!!“... - ...Sad kada je ekološka rekonstrukcija na kraju, toplifikacija pred završetkom, ljudi koji su vam duše, ne samo duše nego i pluća, kupovali, tvrde da se više gušite. Lažiraju podatke, izmišljaju, lažu, iz udobnih pozicija onih koji su poltronski ćutali svih ovih godina, zarad nekih banaka gutali SO2, a ne znaju ni šta je SO2 ni sa čim reaguje, ne znaju ni dvije hemijske formule, takvi vam tvrde da je sad gore. Lažu!!! Lažuuu!!! – tvrdio je, pored ostalog. direktor pljevaljske bolnice. Za razliku od direktora Grbovića, više ljekara Opšte bolnice Pljevlja upozorilo je na ozbiljne posljedice zagađenja vazduha po zdravlje. Nezavisni odbornik u Skupštini opštine Pljevlja Saša Ječmenica i građevinski inžinjer Nenad Rubežić podnijeli su Osnovnom državnom tužilaštvu krivičnu prijavu zbog nezakonitog puštanja u probni rad Termoelektrane nakon ekološke rekonstrukcije, odnosno falsifikovanja isprava, jer je Termoelektrana u probni rad puštena bez zakonom propisane dozvole. Krivičnu prijavu 17. decembra podnio je i predsjednik Ure Dritan Abazović zbog krivičnog djela zagađenje životne sredine i zbog zloupotrebe službenog položaja. On je Specijalnom državnom tužilaštvu procesuirao prijavu protiv predsjednika Odbora direktora Elektroprivrede Milutina Đukanovića i članova Odbora, kao i izvršnog direktora Zdravka Dragaša i ministra energetike i rudarstva Admira Šahmanovića. Građanski aktivista Pavle Čolović otvorenim pismom u decembru se obratio svjetskim liderima, predstavnicima UN, EU i međunarodnim ekološkim organizacijama sa zahtjevom za nezavisni monitoring kvaliteta vazduha u Pljevljima i međunarodnu reviziju efekata ekološke rekonstrukcije Termoelektrane.

Čolović: Mala pobjeda hrabrih ljudi nad sistemom koji je godinama govorio da je dim – magla, a bolest – slučajnost

Više javno tužilaštvo u Beogradu pokrenulo je istragu i predložilo pritvor protiv Senada M. (32) i osumnjičenog za kojim se traga zbog sumnje da su aktivirali i bacili dvije ručne bombe na porodične kuće oštećenih, kao i protiv Marka A., koji im je u tome pomagao.
Kako je saopšteno iz Višeg javnog tužilaštva u Beogradu, osumnjičeni su ručne bombe aktivirali i bacili 20. novembra 2025. godine i 3. februara 2026. godine, a Marko A. im je pomogao tako što im je stavio eksplozivne naprave na raspolaganje.
Na saslušanju pred postupajućim javnim tužiocem, Senad M. je iskoristio svoje zakonsko pravo da ne iznosi odbranu, dok je Marko A. kratko negirao izvršenje krivičnog djela i odbio da odgovara na pitanja tužioca.
Nakon saslušanja, tužilaštvo je sudiji za prethodni postupak Višeg suda u Beogradu predložilo da trojici osumnjičenih odredi pritvor kako ne bi uticali na svjedoke i kako ne bi ponovili krivično djelo u kratkom vremenskom periodu, a za osumnjičenim za kojim se traga i zbog opasnosti od bijega, te da se raspisuje potraga.
Naredbom o sprovođenju istrage, Senadu M. i osumnjičenom za kojim se traga stavljaju na teret dva krivična djela – nedozvoljena proizvodnja, držanje, nošenje i promet oružja i eksplozivnih materija u saizvršilaštvu, dok je Marku A. stavljeno na teret isto u pomaganju.
Protiv Senada M. i osumnjičenog za kojim se traga biće preduzete i dokazne radnje zbog izazivanja opšte opasnosti u saizvršilaštvu, a protiv Marka A. zbog istog djela izvršenog pomaganjem.
U saopštenju se navodi da postoje osnovi sumnje da su Senad M. i osumnjičeni za kojim se traga, 20. novembra 2025. i 3. februara 2026. godine, neovlašćeno nosili minsko-eksplozivna sredstva čije držanje nije dozvoljeno građanima, u čemu im je pomagao Marko A.
Senad M. i osumnjičeni za kojim se traga 20. novembra 2025. godine neovlašćeno su nosili ručnu bombu, a koristeći rent-a-car vozilo marke „Toyota“ došli su do porodične kuće oštećenog R.K. na opštini Palilula, gdje su oko 02:30 časova aktivirali i bacili ručnu bombu u dvorište.
Bomba je eksplodirala između kuća koje pripadaju porodici oštećenog i još jednoj porodici, a osumnjičeni su se trčećim korakom vratili do vozila.
Takođe, 3. februara 2026. godine, osumnjičeni su neovlašćeno nosili jednu ručnu bombu, a koristeći taksi vozilo, a potom trotinet, došli su do porodične kuće oštećenog Z.Č. na Savskom vencu. Oko 04:52 časova, osumnjičeni za kojim se traga aktivirao je i bacio ručnu bombu u dvorište kuće, dok je Senad M. pazio da niko ne naiđe i snimao mobilnim telefonom.
Ručna bomba je eksplodirala, nakon čega su se osumnjičeni trotinetom udaljili sa mjesta događaja, navodi se u saopštenju.

Predložen pritvor osumnjičenima za bacanje ručnih bombi: Do kuće Zdravka Čolića došli taksijem, pa trotinetom

Na svečanom otvaranju Zimskih olimpijskih igara Milano – Kortina u defileu su učestvovali i crnogorski sportisti. Zastavu Crne Gore u Livinju nosio je Branislav Peković, dok je Aleksandar Grbović defilovao u Predacu.
Ovogodišnja ceremonija otvaranja organizovana je istovremeno na četiri lokacije – od stadiona San Siro u Milanu, preko Predaca i Livinja, do Kortine, što je događaju dalo poseban spektakularan karakter.
Podsjećamo, Peković će Crnu Goru predstavljati u alpskom skijanju, dok će Grbović nastupiti u nordijskom skijanju. Crna Gora po peti put u istoriji učestvuje na Zimskim olimpijskim igrama.

Tag: mojkovacka-bitka