Crna Gora napreduje ka EU zahvaljujući – Aleksandru Vučiću!

 Bila su to dva dana, na svaki način drugačija dva dana...  

Prvo posjeta Emanuela Makrona u četvrtak na Cetinju, a dan kasnije brojni evropski lideri u Tivtu. Djelovalo je kao da Crna Gora nije na brdovitom i nestabilnom Balkanu, nego kao da se sve odigravalo neđe u centru vedre i, što je najvažnije, uređene Evrope.  

ISTORIJSKI SUSRET U TIVTU

Da, Crna Gora je u četvrtak i petak bila centar Evrope. U Tivtu su boravili predsjednik Evropskog savjeta Antonio Košta, predsjednica Evropske komisije Ursula fon der Lajen, predsjednica Evropskog parlamenta Roberta Metsola...  

Ali i brojni evropski lideri: osim već pominjanog francuskog predsjednika, u Crnoj Gori su bili i njemački kancelar Fridrih Merc, španski premijer Pedro Sančez, kao i regionalni predsjednici i premijeri, od Andreja Plenkovića, Aleksandra Vučića, Hristijana Mickovskog, Edija Rame... Više od 30 delegacija evropskih država, nikada u Crnoj Gori više stranih državnika i diplomata.

Dobro, nije došla Kaja Kalas, nije bilo zajedničke deklaracije, ali Samit u Tivtu je vjerovatno najznačajnije okupljanje od onoga u Solunu prije dvadeset i tri godine. I što je za nas najznačajnije: pokzalao se da je Crna Gora jednom nogom zakoračila na prag Evropske unije.  

 -Odlučnost da se evropska budućnost Zapadnog Balkana što prije učini konkretnom i povjerenje da će naša Unija širiti u godinama koje dolaze. I da, da Crna Gora postane 28. država članica Evropske unije do 2028. godine je dostižno. To je vrlo jasno – kazala je Fon Der Lajen.  

Da, vrlo je jasna poruka predsjednice Evropske komisije. Otuda i slavodobitne, optimističke poruke Jakova Milatovića i Milojka Spajića izrečene u Tivtu imaju realnu osnovu: Crna Gora jeste prva na listi sljedećih članica EU sa Zapadnog Balkana.  

Ali, budimo pošteni: nije to zasluga Crne Gore, niti aktuelne vlasti.  

VUČIJEVI ĆACIJI KAO SREDSTVO PRITISKA

Najzaslužniji što briselski čelnici žele, što prije i po svaku cijenu, Crnu Goru u Evropskoj uniji bio je – Aleksandar Vučić!

Nije ovo cinična dosjetka, već surova slika političke realnosti. Slanje svojih lojalista, batinaša, ćacija, slanje 87 najmnika, i to samo dan prije Samita EU, čarterom u Tivat bio je Vučićev drzak, osion i - začuđujuće glup potez.  

Koji je Evropljanima, čak i onima koji su do sada odbijali da vide realnost - kao, recimo, Antonio Košta - pokazao pravu sliku režima u Beogradu. Prosto je ogoljena Vučićeva imperijalna politika, postala je blelodana namjera srpskog predsjednika da Crnu Goru drži i upotrebljava kao dio ,,srpskog sveta“.  

Sada je valjda većini dobronamjernih jasno: postoji neraskidiva veza između pravljenja onog sramnog filma ,,crne propagande“ nazvanog ,,Referendum – priča o izmišljenoj slobodi“ i pokušaja pravljenja haosa slanjem 87 Vučićevih kriminalaca koji sebe zovu lojalistima.   

Nije to bio samo Vučićev pokušaj da skloni iz fokusa javnosti priču o Veselinu Miliću i kriminalu u srcu vlasti u Srbiji. Ne, Vučićev potez razotkriva  velikodržavnu politiku koja se vodi iz beogradske kancelarije na Andrićevom vencu broj 15.  

Mučno je, ali to jeste realnost i odavno je to suština politike Vučićeve velikosrpske vlasti prema Crnoj Gori.  

Samo što je sve to sada razotkriveno.  

,,DŽIGI BAU” VELIKODRŽAVNE POLITIKE

I zato su, nakon što je provaljen plan sa slanjem čarter leta, Vučićevi  propagnadisti pokušali da lažima krivicu prebace na – crnogorske ustaše.  

Pogađate ko je bio Vučićev trbuhozborac – Dragan Vučićević.   

 - U avionu ,,Air Srbia” 90 Srba. Među njima i deca. I žene. Među njima i stariji, bolesni ljudi. I onda, odjednom, kao odluči neki ,,džigi-bau“ tamo u policiji u Tivtu, u Podgorici, gde li , da sprovede vanrednu kontrolu i detaljnu proveru svih putnika -  ko su, šta su i zašto dolaze u Crnu Goru? Zamislite vi sad to glavni propagandista srpskog režima.  

Bio je to, da koristimo ,,stručne izraze“ Vučićevića – njegov ,,džigi-bau“ pokušaj pravdanja predsjednik Srbije. Ali, bilo je to pravdanje nečega što se ne može opravdati. U međuvremenu je objavljen spisak putnika i pokazalo se da je na čarter letu bilo 87 muškaraca, uglavnom onih što su im fantomke, pancir prsluci i bejzbol palice – odjeća i oprema za svakodnevni izlazak...

Ispostavilo se da su Vučićevi lojalisti bez ikakvih problema rezervisali mjesto u luksuznom hotelu Čedi na Luštici, u okviru Luštice Divelopmenta. U čijoj je uravljačkoj strukturi neki Dejan Ljevnaić, dugogodišnji operativac srpske BIE, bliski prijatelj Milorada Dodika... I koji, očito, suvereno gazduje kompanijom koja je 10 odsto u vlasništvu države Crne Gore.   

Ispostaviće se da je, ne samo Luštica, nego i Herceg Novi i Tivat, i dobar dio Boke, kao  - a logično je pretpostaviti da je tako širom Crne Gore, od Vranešovih Pljevalja do Kneževićeve Zete - izmrežena brojnim ljudima srpske službe koji su, nakon avgusta 2020. godine i smjene vlasti, postavljeni na važna mjesta, od lokalne uprave, turističke privrede do uprava u opštinama...  

I mada su se Aleksa Bečić i ekipa iz vrha bezbjednosnog sektora dan nakon Samita EU javno hvalisali kako su, eto, spriječili sve, takozvane, hibridne prijetnje, savim je jasno: ona najvažnija opasnost, onaj čarter let Vučićevih ćaci-nasilnika razotlrila je - francuska obavještajna služba.  

Tačnje: pripadnici Generalnog direktorata za spoljnu bezbjednost koji su pristigli u Crnu Goru nekolika dana ranije, u cilju organizovanja bezbjedne posjete francuskog predsjednik Makrona Crnoj Gori.  

,,ALA JE LEP OVAJ SVET, ONDE POTOK...

I sada je svima u Crnoj Gori, u Srbiji, ali i u Evropi sve jasno: za evropsku budućnost regiona Zapadnog Balkana bitno je zauzdati velikodržavnu politiku zvaničnog Beograda koji želi, umjesto puta u evropski svijet, da kontroliše srpski svet  - da Srbija bude matica jedne velike porododice u kojoj će ući Crna Gora i bosansko-hercegovački entitet Republika srpska.  

Valjda je sada to jasno, osim oima u Briselu i našima u Podgorici. Za sada, nakon Samita u Tivtu, na ćaci Vučićev skandal šute i predsjednik Jakov Milatović i premijer Milojko Spajić. Možda sabiraju utiske. I ko zna, bilo bi dobro da zaista analiziraju: prvi put kada su se jasno distancirali od politike Aleksandra Vučića, prvi put kada su u ime Crne Gore zaista okrenuli leđa velikosrpskom nacionalizmu – nagrađeni su.  

I oni kao predstavnici crnogorske vlasti, ali i Crna Gora kao obećana prva naredna članica Evropske unije. Ne zato što smo sproveli reforme koje smo obećali, ne zbog toga što je Crna Gora država prava i pravde, i ne jer je crnogorsko pravosuđe nezavisno i nepristrasno.   

Već zato što su pokazali u Tivtu– makar i pod pritiskom evropskih lidera - da žele da poštuju vrijednosti moderne Evrope i da ipak ne žele da služe velikodržavnim projektima.  

I jeste to bilo nezgodno i jeste da je Aleksnadar Vučić rezignirano gledao u našeg kolegu sa Televizije E Vladana Šturanovića. Koji trenutak je uvijek spremni Vučić ćutao, nespreman da odgovori na pitanje: zbog čega Srbija ne slavi 5. jun, dan kada je – prije dvadeset godina i samo nekoliko dana od crnogorskog referefnduma 2006. godine - Skupština Srbije izglasala Dan nezavisnosti.  

Lak i lep život vam želim u crnoj Gori. Živela Srbija – to je sve što je rpozborio predsjednik Srbije, nakon čega je prekinuo da odgovara na novianrska pitanja... Bio je to znak da je Aleksandar Vučić osjetio u Tivtu gorčinu poraza svoje imperijalne politike.  

Mada, u jednom je srpski predsjednik zaista u pravu: lak je i lijep život u Crnoj Gori kada ne živi pod teretom velikodržavnih projekata.