SLUČAJ ZVINČUK: Kad ,,Evropejci” u Podgorici zavise od Beograda i Moskve

Znate li što je sportski ribolov? Ako ne znate, evo kratkog objašnjenja: to je kada se u ribolovu, naravno uz korištenje propisanog pribora i poštovanje propisa, iz hobija primjenjuje pravilo - „uhvati i pušti”. Ili, na engleskom: catch and release... Dakle, ulovi se riba, pa se pušti natrag u vodu.  

Zašto pominjem sportski ribolov? Jer se, prije neki dan, ovđe u Crnoj Gori, odigralo nešto slično sportskom ribolovu, samo na državnom nivou i to u sektoru bezbjednosti.

BRZOPOTEZNO HAPŠENJE, BRZOPOTEZNO OSLOBAĐANJE

U petak 9. oktobra Uprava policije senzacionalistički je objavila da je, citiram, ,,nakon sprovedene kriminalističke, operativne i obavještajne obrade“, uhapšen Mihail Zvinčuk, vlasnik propagandističke ruske režimske mreže ,,Rybar“, njegova supruga Valerija i još tri ruska državljanina.  

Onda je još dodatno alarmirana javnost informacijom da je kod ruskih državljana pronađena i oduzeta, opet citiram, ,,sofisticirana digitalna oprema i uređaji, uključujući opremu visoke rezolucije, dron, kameru, Go-Pro kameru, kao i više telefonskih uređaja“...

Djelovalo je zastrašujuće, kao da su crnogorski obavještajci razotkrili terorističku grupu; kao da je izvedena velika kontraobavještajna akcija crnogorske i partnerskih službi Zapada.  

A onda, samo nekoliko sati kasnije, stigla je nova obavijest iz crnogorske policije: da su Zvinčuk i ekipa - protjerani iz Crne Gore zbog nacionalne i unutrašnje bezbjednosti države?  

U sportskom ribolovu se to kaže: uhvati, poljubi, puštaj; u ovom crnogorskom, bezbjednosnom lovu: hapsi uz veliku buku, ispituj nekoliko sati, pa onda – puštaj...

KAD POLICIJA - LAŽE

Zato ostaje pitanje: što je pozadina tragikomične akcije hapšenja, pa puštanja ruskih državljana. Je li to adekvatna reakcija bezbjednosnog sektora na hibridne prijetnje?  

I to onog, ne zaboravite riječi od 2. oktobra – moćnog, organizovanog bezbjednosnog sektora. Sjećate se onog famoznog duo-selfija, poziranja i očijukanja ministra unutrašnjih poslova Danila Šaranovića i potpredsjednika Vlade zaduženog za bezbjednost Alekse Bečića? Ono kada se Bečić hvalisao: ,,Današnji dan poslao je sjajnu poruku: gradimo jak, moćan, otporan i profesionalan sektor bezbjednosti!”

Velike riječi. A u relnosti - prazna obećanja. Jer, u petak su Demokrate - koje vladaju bezbjednosnim sektorom - pokazale, umjesto moći, da najbolje znaju da obmanjuju.  

I to je razotkrio - upravo Mihail Zvinčuk kada je objavio na društvenim mrežama rješenje regionalnog centra Uprave policije ,,Jug“. E, u tom rješenju piše - i to u prvoj rečenici - da se Zvinčuku, citiram, ,,otkazuje boravak do 90 dana“.  

Što znači da je Uprava policije slagala kada je senzacionalistički objavila da je pet ruskih državljana protjerano, iz razloga nacionalne i unutrašnje bezbjednosti. Ne, otkazan je boravak Zvinčuku i ekipi – boravak od 90 dana koji je neko odobrio dva dana ranije.  

I taj neko – odnosno: ta policijska ekipa - nije znala ili nije htjela da zna da je vlasniku mreže ,,Rybar“, bivšem Putinovom funkcioneru Ministarstva odbrane, zabranjen ulazak u Evropsku uniju, ali i na tertoriju Velike Britanije pod opasnošču da mu bude zamrznuta imovina ako je tamo ima... I da je Stejt Dipartmemnt ponudio čak 10 miliona dolara za informacije o tome da li je mreža ,,Rybar“ uticala na predsjedničke izbore u Sjedinjenim Američkim Državama...

E, to moćan bezbjednosni sistem nije želio da zna.  

ČELNICI POGNULI GLAVU

U realnosti, stvari su mnogo gore: Aleksa Bečić, Danilo Šaranović i Lazar Šćepanović nijesu smjeli drugačije da postupaju, osim da dignu malo bure i da onda pognu glavu i - pušte uhapšene.  

A kakav će ishod biti, prvi je najavio Milan Knežević. Posred Skupštine Crne Gore, lider DNP-a, je – nakon što je malo govorio ruski – javno opomenuo da ne bi valjalo da se ispostavi kako je crnogorska policija, umjesto ruskih terorista hapsila - ruske novinare.  

- Da ne bi bilo zabune da su uhapšeni neki novinari koji su radili intervjue po Beogradu i Republici Srpskoj, volio bih da Ministarstvo unutrašnjih poslova izađe što prije sa informacijom – koje su krivično djelo počinili ti ruski državljani – upozorio je lider Demokrastke narodne partije.  

Ne samo da je Knežević u parlamentu progovorio ruski, nego je i razmišljao kao Rusi, ali oni - Putinovi Rusi koji su ječali o lovu Zapada na nevine Ruse...  

Da, istu priču koju su govorili i Dmitrij Peskov, portaprol Kremlja, i Marija Zaharaova, portparolka Ministarstva vanjskih poslova, kao i Dmitrij Medvedev, bivši ruski premijer sadašnji predsjednik Vijeća bezbjednosti Ruske federacije...

I svi su oni poslali jasnu poruku vlastima u Podgorici: radite nešto što ne bi smjeli da radite; Milan Knežević je samo sa ruskog preveo upozorenje Moskve...

I izgleda da su sve to dobro razumjeli u crnogorskoj vlasti, od Milojka Spajića koji se poslije jednog tvita više nije glaskao, do Šaranovića, Bečića ili Bogdanovića koji su, nakon prvobitnog, slavodobitnog, saopštenja - pognute glave dali naređenje: Rusi moraju biti pušteni na slobodu!

OGLEDALO VLASTI

Slučaj Zvinčuk, kao i mnogi drugi ranije, pokazuju pravo lice postavgustovske vlasti kojom rukovode Milojko Spajić, Andrija Mandić i Aleksa Bečić.  

Oni su samo formalno okrenuti ka Briselu, ali su – kao politička grupa, ali i pojedinačno – potpuno zavisni i od Beograda i od Rusije i, naravno, od Crkve Srbije. Dakle: od onih kojima mogu da zahvale što su od 30. avgusta 2020. godine na vlasti ili dio vlasti.  

I zato – iako su prvobitno po naređenju službi partnerskih zapadnih zemalja sproveli akciju hapšenja Mihaila Zvinčuka i ekipe; samo koji sat kasnije shvatili da su uradili nešto što nijesu smjeli. Da su okrenuli leđa onima koji su ih doveli na vlast - Vučićevom Beogradu i Putinovoj Rusiji.  

I jasno je: kada su čuli Peskova, Medvedeva, kad im je Knežević to preveo na onaj domaći jezik ucjena, kada je onda i Andrija Mandić podsjetio da crnogorska policija opasno počinje da liči na onu policiju u vrijeme Katnića 2016. godine, kada su neki drugi Rusi takođe pokušali da destabilizuju Crnu Goru...  

E, tada su Šaranović, Bečić i Šćepanović naglo okrenuli ploču – i pustili Ruse na slobodu. Nijesu smjeli ni da ih protjeraju, a opremu koju su im oduzeli – uskoro će da vrate, možda i da plate nastalu štetu. Naravno, ne svojim, nego – državnim novcem...

Upravo zato je ,,slučaj Rybar” značajan: jer u mrežu se nijesu upecali ruski državljani, već vrh crnogorske vlasti.  

Pokazalo se da su šefovi bezbjednosnog sektora države članice NATO, ali i vlast države koja je na pragu članstvau Evropku uniju politički zavisni od – Moskve i Beograda. Kako je to lijepa pozivnica da nas odmah prime kao članicu Evropske unije. Ko zna, možda može i da se napravi reklamni slogan - primite u članstvo Podgoricu ako hoćete da čujete glas Moske. Lijepo, zar ne?