Živković: Mandić nije poželjan partner DPS-a, za politički zaokret potrebno mnogo više od promjene retorike

Govor predsjednika Skupštine Andrije Mandića na Fundini nije ga učinio poželjnim partnerom Demokratske partije socijalista (DPS), niti je dovoljan da bi ga danas mogao označiti kao lidera srpskog nacionalnog predznaka koji je trajno rezistentan na politički uticaj Beograda, kazao je predsjednik DPS-a Danijel Živković.

On je, odgovarajući na pitanje da li je otklonom koji je napravio od predsjednika Srbije Aleksandra Vučića Mandić postao potencijalni partner najjačoj opozicionoj stranci, ocijenio da je za takvu ocjenu potrebno mnogo više od promjene retorike.

- Neophodan je jasan i dugoročan raskid s politikom kojoj je pripadao gotovo cijeli svoj politički život - rekao je Živković.

Živković je krajem marta kazao da bez prevazilaženja crnogorsko-srpskog jaza Crna Gora ne može ostvariti punu političku, društvenu i ekonomsku stabilnost, te da su za to potrebni lideri srpskog nacionalnog predznaka rezistentni na uticaj Beograda.

Tada je ocijenio da je Mandić - uvijek pristajao da bude šraf u sistemu velikosrpskog nacionalizma i da zvaničnom Beogradu služi kao nož u trbuhu Crne Gore.

Ipak, predsjednik Skupštine napravio je u posljednjih nekoliko mjeseci poteze koji, prema ocjeni Živkovića, idu u pravcu otklona od Beograda. Prisustvovao je prijemu koji je povodom 20. godišnjice obnove državne nezavisnosti priredio premijer Milojko Spajić, dok su poslanici njegove partije u više navrata glasali suprotno željama srbijanskog režima.

Najznačajniji potez, smatra Živković, Mandić je povukao prije dvije sedmice na Fundini.

Nakon što je Vučić kazao da ne zna o čemu bi razgovarao s Mandićem i kritikovao ideje o policentričnom srpstvu, predsjednik Skupštine poručio je da će se odluke o budućnosti Crne Gore donositi u zemlji, kao i da niko nema monopol na srpsko nasljeđe i baštinu.

Zbog tih i drugih poteza, Mandić je bio na meti beogradskih tabloida bliskih Vučićevom režimu, koji ga nerijetko karakterišu kao izdajnika srpskih nacionalnih interesa.

Iz Nove srpske demokratije (NSD) nijesu zvanično odgovorili na pitanja da li bi sarađivali s DPS-om i pod kojim uslovima, ali su nezvanično poručili da svako ima pravo da se pokaje i traži oprost.

Iz NSD-a su istovremeno naveli da bi - mlada generacija DPS-a trebalo da napravi otklon od funkcionera koji su kontaminirali tu partiju dugogodišnjom spregom vlasti, korupcije i organizovanog kriminala, kao i od politike koja identitet gradi na potiranju drugih, prije svega srpskog naroda.

Živković je kazao da Mandić nije na političkoj sceni 30 dana, već gotovo 30 godina, dodajući da je tokom tog perioda bio jedan od najgorljivijih zagovornika politike velikosrpskog nacionalizma.

- Zbog toga ne bih pridavao preveliki značaj jednom govoru, niti bih nekoliko pažljivo odabranih formulacija tumačio izvan konteksta njegovog ukupnog političkog djelovanja - rekao je Živković.

On je kazao da registruje Mandićevu promjenu retorike, ali poručio da se politički zaokret ne dokazuje jednim govorom, već djelima i kontinuitetom politike.

- Posebno kada je riječ o čovjeku koji je više puta poručivao da su ciljevi ostali isti, samo su putevi do njih drugačiji. Tu poruku smatram mnogo relevantnijom za razumijevanje njegove današnje politike od bilo koje pojedinačne rečenice izgovorene na Fundini - ocijenio je Živković.

Lider DPS-a kaže da ukupno ponašanje Mandića više vidi kao prilagođavanje političke taktike novim okolnostima nego kao promjenu njegovih temeljnih političkih uvjerenja.

- Očigledno je da je zarad opstanka na vlasti spreman da privremeno koriguje retoriku, računajući da će s pozicije institucionalne moći, a posebno nakon ulaska Crne Gore u Evropsku uniju, imati znatno povoljniji prostor za ostvarivanje političkih ciljeva koje zastupa decenijama - tvrdi Živković.

On je ponovio da jedan govor nije učinio Mandića poželjnim partnerom DPS-a niti je dovoljan da bi ga danas mogao označiti kao lidera srpskog nacionalnog predznaka koji je trajno rezistentan na politički uticaj Beograda.

- Za takvu ocjenu potrebno je mnogo više od promjene retorike - potreban je jasan i dugoročan raskid s politikom kojoj je pripadao gotovo cijeli svoj politički život. Sve drugo bi za sada bilo preuranjeno proglašavanje političke transformacije čovjeka koji je promijenio metod, ali nije promijenio cilj - zaključio je Živković.