Papović: Sve što radi Andrija Mandić rezultat je njegove zvanične bjelaško-četničke politike i ideologije

Sve što radi Andrija Mandić rezultat je njegove zvanične bjelaško-četničke politike i ideologije. Tako je zapisano u programu njegove stranke. U ostvarivanju tog cilja samo putevi mogu biti drugačiji. To kaže istoričar Dragutin Papović za Antenu M, upitan da prokomentariše uvjerenje predsjednika Skupštine i lidera Nove Srpske demokratije da će se krenuti u proces vraćanja imovine Srpskoj pravoslavnoj crkvi i dinastiji Karađorđević, koja im je, kako je naveo, oduzeta 1945.

- Njegovo i glasanje njegovih poslanika za dodjelu dvorca na Kruševcu u Podgorici princu Nikoli Petroviću-Njegošu samo je taktički potez za uvod u tzv. vraćanje imovine potomcima dinastije Karađorđevića i Crkvi Srbije. To je apsolutno neprihvatljivo jer se ne mogu u istu ravan staviti Karađorđevići i Crkva Srbije, s jedne, i dinastija Petrović-Njegoš s druge strane. Karađorđevići su u Crnoj Gori bili okupatori, a i Crkva Srbije je strana crkva. S druge strane dinastija Petrović-Njegoš je domaća dinastija čiji su vladari dali presudan doprinos crnogorskoj državnosti, nezavisnosti i nacionalnosti i koju je upravo dinastija Karađorđevića sa svojim pristalicama zbacila s vlasti, a Crnu Goru nasilno anektirala Srbiji na Podgoričkoj skupštini 1918, pojašnjava Papović.

Pitanje imovine Karađorđevića u Crnoj Gori riješeno je, naglašava, poslije Drugog svjetskog rata u okviru Jugoslavije.

- Pitanje imovine Crkve Srbije, i uopšte pitanje položaja pravoslavne crkve u Crnoj Gori rjesavaće se u skladu sa crnogorskim interesima, a prije svega u skladu sa pitanjem Crnogorske pravoslavne crkve i njene imovine do 1918. godine. Osim toga, pitanje restitucije bilo čije imovine ne može se rješavati pojedinačno, već sistemskim zakonom, dodaje Papović.

Imajući u vidu ove činjenice inicijativa Andrije Mandića je, kako zaključuje istoričar, apsolutno neprihvatljiva i zakonski neutemeljena.